Nu aan het lezen:

Black Mass

Black Mass

 

Johnny Depp staat alom bekend als een goede acteur. Ontegenzeggelijk. Echter heeft hij de afgelopen jaren een aantal misstappen gemaakt die toch niet te ontkennen deukjes in zijn verder fantastische oeuvre hebben achtergelaten. Teveel verscholen achter typetjes, teveel gebruik van make-up en grime gemaakt, te weinig échte toppers. Waar generatiegenoot DiCaprio de ene na de andere classic aflevert, leek Depp weg te glijden in een Disney universum van rare stemmetjes en PG12 films. Maar nu is daar Black Mass, een misdaadfilm (gebaseerd op een waargebeurd verhaal) die zich afspeelt in het Boston vanaf de jaren 70 tot mid-jaren 80. Is de rol van beroepscrimineel Jimmy ‘Whitey’ Bulger een terugkeer naar de fantastische personages die hij speelde in Donnie Brasco, Public Enemies en Once Upon A Time in Mexico?

Kijkend naar de misdaadfilms van de afgelopen 10 jaar, hebben Ierse Amerikanen het stokje overgenomen van de traditioneel Italiaans Amerikaanse gangsters, en dat gegeven wordt in Black Mass onderstreept. Jimmy ‘Whitey’ Bulger is vanaf de speelplaats in het zuiden van Boston uitgegroeid tot een gevaarlijke beroepscrimineel, waar de plaatselijke politie, de FBI en de rivaliserende gangsters geen grip op kunnen krijgen. Whitey heeft het voor elkaar gekregen om als FBI ‘informant’ op te treden, om zo de Italiaanse maffia in Boston in het gevang te krijgen. De dubbele agenda van Whitey en zijn maatje in de FBI –een zeer geslaagde rol van Joel Edgerton als de bangige aan bewijsdrang lijdende John Connolly– zorgen ervoor dat Whitey uit de handen van de FBI blijft. Zijn terrein groeit, zijn agressie groeit, zijn megalomanie groeit.

black_mass_15021529_st_5_s-high

Het sterke van Black Mass is de realiteitszin en de ontbrekende behoefte om uit te beelden hoe rijk en goed het leven van een gangster wel niet is. Er is geen montage met gladde seventies muziek waarin er bontjassen worden gekocht en champagne wordt ontkurkt. Er zijn ook geen flashbacks naar het zuid Boston van vroeger waarin we te zien krijgen hoe die innige vriendschap tussen alle jongens is ontstaan en waarom loyaliteit zo een groot goed is. De film verwacht (en weet) dat wij dat als kijker meekrijgen door de knappe acteerprestaties en het “show don’t tell” gegeven. Benedict Cumberbatch schudt zijn geniale vertolkingen als Britse detective (Dr. Who en Sherlock) met verve van zich af als de broer van Whitey en State Senator Billy Bulger, maar de échte ster is Johnny Depp. In alle scenes waarin hij het middelpunt is straalt de dreiging van hem af. Zijn bizarre kapsel en bijna angstaanjagend blauwe ogen priemen door wie dan ook heen: je verwacht op ieder moment dat hij helemaal kan doorslaan en iedereen die op dat moment dezelfde ruimte als hij deelt met grof geweld om het leven brengt.

Overall is regisseur Scott Cooper er in geslaagd een cleane, vlotte misdaadfilm te schieten, de film had wellicht wel gevaren bij wat meer emotionele lading (Whitey is wel echt ijskoud maar op sommige momenten wordt er iets te makkelijk over emotioneel zware momenten heengestapt, zoals bij de dood van zijn zoontje). Maar dat doet niet af aan het feit dat Black Mass niet alleen een fantastische gangsterfilm is, maar vooral dat Johnny Depp eindelijk weer eens een echte glansrol te pakken heeft.

Black Mass draait nu in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken