Nu aan het lezen:

De beste 10 films van 2017 volgens Roeland

De beste 10 films van 2017 volgens Roeland


Het was nogal een bewogen jaar, 2017. Met de enorme controverse rondom #metoo is er een landschap ontstaan van discussie, voorzichtigheid, meer respect en bovenal revolutie. Dat betekent misschien ook dat het een slecht jaar is geweest voor de industrie. Gelukkig gaat het maken van kunst door beeld altijd door en kunnen we ons daarin blijven verliezen. Hopelijk vanaf nu wel gebaseerd op een betere wereld waarin geen ruimte meer is voor misbruik, intimidatie of erger.

Voordat ik mijn lijstje opschrijf daarom ook een disclaimer. We hebben de afgelopen tijd discussie gehad op de redactie rondom #metoo. Uiteraard. Ook wat betreft het maken van lijstjes en daarmee tot op zekere hoogte het toekennen van ‘prijzen’. Het is een lastige discussie. In mijn lijstje vind je films waarin mensen een rol spelen die worden beschuldigd van dingen die absoluut niet kunnen. Dat film wat mij betreft gezien moet worden puur als de kunst die het is, betekent dus niet dat ik achter die mensen sta.

Dan nu de lijst! Allereerst een aantal films die daarin niet voorkomen omdat ik ze nog niet heb gezien. Maar films die ik de komende tijd nog wel ga zien omdat mede-redacteurs ze aanstippen als must-sees. The Square, Song to Song, The Killing of a Scared Deer, It Comes At Night, Good Time, The Last Jedi.

Top 10 beste films en series volgens Roeland

1. Blade Runner 2049

De terugkeer van Blade Runner maakt het me dit jaar makkelijk om een nummer 1 te kiezen. Als groot fan van regisseur Denis Villeneuve was ik even bang dat hij zijn vingers zou branden aan dit project. Maar oh wat is het een film geworden. Een fantastische sfeer, stilstaande of langzaam bewegende beelden waar je uren naar zou kunnen kijken, en die soundtrack! De cast is ook helemaal on point. Voor mij absoluut het hoogtepunt van 2017.

2. Get Out

Dé andere film van het jaar voor mij, en daarom een tweede plaats. Eén van de drie films in mijn lijstje die thuishoren in het nieuwe genre dat we posthorror kunnen noemen, zoals Luuk eerder schreef. Voor mij — iemand die zichzelf niet als horror-liefhebber kan omschrijven — een prachtige ontwikkeling binnen dat genre. Niet langer gaat het om het bang maken door middel van eeuwenoude trucjes, maar door middel van gelaagdheid, sfeer en inbeelding. Daarnaast markeerde Get Out een unieke combinatie van humor, horror, protest en thriller. Om niet meer te vergeten, deze.

3. Personal Shopper

Ieder jaar is er wel weer ruimte in mijn lijstje voor Kristen Stewart, zo ook in 2017. Met Personal Shopper maakte ze een film die moeite had om geaccepteerd te worden, maar nu door bijna iedereen wordt omarmd als pareltje binnen dat eerder aangehaalde posthorror-genre, maar vooral ook als film op zichzelf. Stewart gaat op zoek naar een teken van haar overleden broer en dat wordt heel letterlijk genomen — waarbij het vooral knap is hoe dat niet afgezaagd of onrealistisch wordt.

4. Jackie

De acteerprestatie van Natalie Portman zet deze film eigenhandig hoog in de lijst. Terwijl ik naar Jackie keek vroeg ik me meerdere keren af of ik nu naar stock-beelden van Jackie Kennedy keek of dat het echt Portman was. Ik heb ook een zwak voor Jackie & John F. Het verrassende perspectief van de film en de fantastische dialogen maken het helemaal af.

5. Moonlight

Moonlight is een waar kunststukje een drugsdealer die opgroeit in een buitenwijk van Miami. Op zoek naar zichzelf, worstelend met zijn geaardheid, op zoek naar een weg uit een wereld waarin hij niet aan de verwachtingen zal kunnen voldoen. Ga Moonlight zien als je dat nog niet hebt gedaan.

6. Dunkirk

Tja, Christopher Nolan. Die kan niet zo snel iets fout doen. Met Dunkirk maakte hij een oorlogsfilm die eigenlijk geen traditionele oorlogsfilm is. Meer een sfeerimpressie op persoonlijk niveau. Een film die even tijd nodig had voordat ik hem op waarde kon schatten. Nu ik erover schrijf heb ik zin om hem weer te zien.

7. Paterson

Met Adam Driver is toch wel even iemand opgestaan. Een acteur die het in mijn ogen in zich heeft om heel erg groot te worden. Heeft in 2017 weer flink van zich doen spreken met als hoogtepunt Paterson, maar ook The Meyerowitz Stories (New and Selected) was heel sterk. En niet te vergeten op het moment van schrijven in Star Wars: The Last Jedi. In Paterson zien we hem als dichter/buschauffeur, en deelt hij zijn poëtische kijk op de wereld.

8. A Ghost Story

Over posthorror gesproken. Ik wist eerst even niet wat ik met A Ghost Story aan moest. De film maakte veel indruk, maar ik was ook wat sceptisch. Omdat ik op alle fronten verrast was, denk ik. Een film met een uniek karakter die je in ieder geval gezien moet hebben, ook al zal een deel van het publiek er minder mee kunnen. Verdient absoluut een plaatsje in de top 10, al is het alleen maar omdat hiermee echt iets bijzonders gemaakt is.

9. Wind River

“Het is een sterke thriller, goed geschreven en effectief geregisseerd door Taylor Sheridan, maar de film heeft ook onmiskenbaar iets didactisch”, schreef Elise in een stuk waar ik me in kan vinden. Evengoed kan ik me vinden in haar positieve noten over de film an sich, want Wind River staat als western/thriller als een huis. Met een director of photography die het besneeuwde berglandschap tot kunstwerk verheven heeft.

10. Manchester by the Sea

Casey Affleck op zijn best. Zoals in de disclaimer al beschreven is het moeilijk om deze een plekje te geven. Dan maar onderaan, zodat hij in ieder geval wel bekeken gaat worden — want als film, als kunst, verdient Manchester by the Sea dat. Een sfeervol kunstwerk over de emotionele afbraak van de mens.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken