Nu aan het lezen:

Animonday: Mittens!

Animonday: Mittens!

In de nieuwe rubriek Animonday kun je elke maandag bij Cine terecht voor een verse dosis animatienieuws, aankondigingen van animatie-festivals, -retrospectieven en -events. Daarnaast ook teasers, trailers, leaders, virals en ander geanimeerd vermaak.

In 2008 liep ik samen met KLIK-producent van het eerste uur Jiek door Amsterdam Oost onderweg naar het huis van mede-KLIK-grandpappy Dario voor een screening-sessie voor de tweede editie van het festival. Jiek klaagde gedurende de wandeling over de hoeveelheid troep dat het festival volgens hem veroorzaakte en hoe zijn huis langzaam dicht leek te slibben met programmaboekjes, DVD’s, posters en andere animatiemeuk, terwijl droomwens om een limonadekoe op het festival te hebben verder weg leek dan ooit. Het was precies op dat moment dat ik bij het grof vuil een porseleinen beeld van een kat zag staan en besloot dat dit weleens de ideale mascotte voor KLIK zou kunnen zijn. Terwijl Jiek mij verbaasd aankeek, pakte ik het beeld op. ‘Wat doe jij nou, man? Dat is afval!’ opperde Jiek. ‘Nee, dit is onze nieuwe mascotte, Mittens’ antwoorde ik. Mittens werd KLIK-blauw geverfd en functioneerde tijdens het festival als waakkat van de animatietafel, waar alle pennen en potloden onder zijn welwillende blik gretig werden gebruikt om te tekenen en kleuren. Mittens ging daarna met pensioen en werd een buitenkat in Dario’s tuin, waar hij helaas een strenge winter niet overleefde.

Hoewel Mittens de porseleinen kat niet meer onder ons is, leeft zijn geest door in het festival. Voor de selectie kijken de programmeurs van KLIK honderden ingezonden animatiefilms, vaak van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Daar zitten schitterende pareltjes tussen die je het gevoel geven dat je getuige bent van Goddelijke inspiratie die vorm heeft gekregen in de hand van een animator, waardoor je dag niet meer stuk kan en willekeurige vogels je Disneyesque toefluiten als je oververmoeid, met bloedende oogkassen maar overgelukkig naar huis afreist. Er zitten echter ook soms films tussen die je geloof in het goedheid van de mens uitdagen en waardoor je je afvraagt wat je in een vorig leven hebt uitgespookt om dit te verdienen. Na het zien van een dergelijke film, net als na elke traumatische gebeurtenis, kan je lichaam op verschillende manieren reageren: ontkenning, verdriet, woede, ongeloof, walging, etc. Vaak gaat dit gepaard met de neiging om flinke krachttermen te gebruiken om stoom af te blazen. Maar op deze manier kan de stemming van een screeningsessie in een negatieve spiraal belanden: er zijn immers altijd meer films die ook gekeken moeten worden en de angst dat de films niet beter zullen worden kan donkere wolken veroorzaken. Vandaar dat we als safe word de naam van onze porseleinen vriend invoerden: ‘Mittens!’

Door bij een film ‘Mittens!’ te roepen (of door te gaan miauwen, dat wordt ook geaccepteerd), laat je net zo goed weten hoe je over een film denkt, zonder negativiteit in het discours in te brengen. ‘Mittens!’ veroorzaakt meestal gegniffel, gegrijns, geginnegap en daardoor fungeert het als een soort emotionele sorbet die slechte kijkervaringen dragelijk maakt. ‘Mittens!’ is ‘Hakuna Matata’ on MDMA. ‘Mittens!’ herinnert je aan je innerlijke, blauwe, porseleinen kat, die gedoemd was om roemloos ten onder te gaan in een grofvuilstortbak, maar toch een tweede leven heeft gekregen en zelfs na het vergaan van het lichaam, voortleeft als diepe Zen-wijsheid wiens naam altijd een glimlacht op lippen tovert.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken