Nu aan het lezen:

Animonday: Blast from the Past

Animonday: Blast from the Past

In de nieuwe rubriek Animonday kun je elke maandag bij Cine terecht voor een verse dosis animatienieuws, aankondigingen van animatie-festivals, -retrospectieven en -events. Daarnaast ook teasers, trailers, leaders, virals en ander geanimeerd vermaak.

Terwijl in San Diego de Comic-Con voortraast (hetzij in ietwat afgezwakte vorm dankzij de afwezigheid van grote presentaties van Marvel en HBO), valt vooral op hoeveel nieuwe animatietitels heel erg bekend voorkomen: nostalgie is meer dan in voorgaande jaren de drijvende kracht achter de nieuwe programmering die aangekondigd wordt. Rise of the Teenage Mutant Ninja Turtles, Star Wars: The Clone Wars, Voltron, Ducktales, Invader Zim en She-Ra and the Princesses of Power grijpen blijkbaar allemaal terug op jeugdsentiment van kijkers die in de jaren ’80 en ’90 voor de kijkbuis opgroeiden. Blijkbaar zeg ik, want de ophef die onder een deel van de toetsenbordridders is ontstaan over het uiterlijk van She-Ra in de nieuwe serie, slaat wat mij betreft als een magisch zwaard op een slagroomtaart. Critici klagen dat She-Ra er niet meer sexy uitziet en dat op deze manier wederom hun fragiele jeugdherinneringen worden geslachtofferd op het altaar van politieke correctheid. De nieuwe serie echter is specifiek gericht op een publiek van jonge meisjes die zichzelf beter vertegenwoordigd zien in de nieuwe serie. Dit is een overweging die in de jaren ’80 nog niet speelde omdat de heersende wijsheid onder tekenfilmproducenten die animatie produceerden gebaseerd op speelgoedlicenties was dat meisjes geen interessante doelgroep waren die geen interesse had in het kopen van action figures. Daarnaast kun je je afvragen of je als volwassen man moet eisen dat personages in een animatieserie gericht op jonge meisjes moeten voldoen aan een zekere mate van neukbaarheid, maar dat zal wel aan mij liggen.

Een andere blast from the past ging af toen James Gunn, regisseur en schrijver van The Guardians of the Galaxy Volume I en II werd ontslagen door Disney nadat smerige grappen over verkrachting en pedofilie die hij een decennium geleden op Twitter had gezet opnieuw in de spotlights werden gezet. Gunn staat bekend als een voorvechter van #metoo en als felle anti-Trump criticus, waardoor hij het aan de stok kreeg met alt-right activist/troll Mike Cernovich, die zelf veelvuldig en recentelijk voorstander bleek te zijn van verkrachting en die conspiracy theories over ondergrondse pedofilienetwerken in Hollywood en in een pizzeria waar Democratische politici weleens aten de wereld in slingert als een opgefokte aap in een dierentuin met zijn uitwerpselen gooit. Dat Gunn in de begindagen van Twitter een een provocerende hork was, is niet bepaald wereldschokkend nieuws. Hij begon immers bij de Troma Studio onder leiding van Lloyd Kaufman met Tromeo and Juliet, een ranzige, gestoorde versie van Shakespeare’s Romeo en Julia waarin incest, pedofilie, grof geweld en taboedoorbrekende humor voorkomt. Maar Tromeo and Juliet is tegelijkertijd een romantische komedie waarin een verrassend oprechte opluikende liefde een centrale rol heeft, waardoor duidelijk is dat Gunn altijd meer in zijn mars had dan profane ongein en smeerpijperij. Castleden van The Guardians of the Galaxy en actrice Selma Blair hebben hun steun aan Gunn betoond en er is een petitie gestart waarin Disney gevraagd wordt om Gunn weer aan te nemen.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken