Nu aan het lezen:

Animonday: And the winner is…

Animonday: And the winner is…

In Animonday kun je elke maandag terecht voor een verse dosis animatienieuws, aankondigingen van animatiefestivals, -retrospectieven en -events. Daarnaast ook teasers, trailers, leaders, virals en ander geanimeerd vermaak. Deze editie is een korte terugblik op de Oscarceremonie die vannacht plaatsvond en de winnende films in de relevante categoriëen.

De 91ste uitreiking van de Oscars vannacht in Los Angeles kende een tumultueus voortraject: host Kevin Hart bleek in het verleden homofobe kreten te hebben uitgekraamd in het online doucheputje dat Twitter heet en trok zich met de staart tussen de benen terug, waardoor de ceremonie het dit jaar zonder host moest redden. De betrokkenheid van de van verkrachting en misbruik beschuldigde regisseur Bryan Singer bij Bohemian Rhapsody werd in de campagne voor de prijsuitreiking angstvallig onder het tapijt geveegd en Green Book, de uiteindelijke winnaar voor de Oscar voor Beste Film, versloeg Roma, BlacKkKlansman en Black Panther, films die thema’s als discriminatie en rassenongelijkheid meer genuanceerd en met meer diepgang verkenden dan deze zelfvoldane feel-good film die rechtstreeks uit de jaren 90 had kunnen komen. Op animatiegebied zat het echter wel snor met de prijzen: Spider-Man: Into the Spider-Verse won zeer terecht de Oscar voor Beste Animatiefilm en de short Bao was geen gewaagde keuze voor Beste Geanimeerde Short, maar was wel overduidelijk een labor of love.

Het was alleen erg jammer dat de aankondiging van de uitreiking van Beste Animatiefilm een vrij bizarre aangelegenheid was: Michelle Yeoh en Pharrell Williams presenteerden de award, waarbij Yeoh een elegante jurk droeg, had Pharrell een soort scoutingkostuumpje aan met een korte broek en een camouflageprint. Tijdens de introductie haalde hij een Bijbelvers aan over het belang om te kunnen kijken met de onbevangenheid van een kind, waarmee de gehele animatie-industrie wederom werd weggezet als een kinderachtig tijdverblijf, een hardnekkig vooroordeel dat nooit of te nimmer waar is geweest. Misschien heeft Pharrell door zijn rol in de deerniswekkende Minion-melkkoe-franchise Despicable Me last van tunnelvisie, misschien was het een ongemotiveerde copywriter die hem woorden in zijn mond legde, wie zal het zeggen. Maar door het hersenloos herkauwen van het meest onnozele gedachtegoed waar animatoren al sinds het ontstaan van de kunstvorm tegen moeten strijden, sloeg Williams een modderfiguur. Het feit dat hij eruit zag als een geradicaliseerde Jonge Woudloper hielp daarbij zeker niet. Gelukkig wisten filmmakers Phil Lord, Rodney Rothman, Peter Ramsey en Bob Persichetti tijdens hun speech duidelijk te maken hoe belangrijk Spider-Man: Into the Spider-Verse is geweest voor het bevorderen van diversiteit op het witte doek: ‘There are 800 filmmakers who pushed boundaries and took risks to make people feel seen… When we hear someone say their kid turned to them and said “he looks like me,” or “he speaks Spanish like us,” we had already won.’


Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken