Nu aan het lezen:

Vijf volwassen animatiefilms die je moet zien

Vijf volwassen animatiefilms die je moet zien


Misschien heb je recentelijk het schilderachtige Loving Vincent in de bioscoop gezien. Of ben je van je sokken geblazen door de fenomenale animatie in Your Name.

Hell, al ben je zwaar getraumatiseerd omdat je op YouTube gefreakte, fake animatiefilmpjes van Peppa Pig hebt gekeken waarin het varkentje los gaat met een pneumatische drilboor en heb je behoefte aan geanimeerd tegengif, je hebt het licht gezien: animatie is niet alleen voor kinderen!

Paprika (Satoshi Kon, 2006)

Animator Satoshi Kon heeft ons veel te vroeg verlaten, maar heeft wel een prachtig oeuvre achtergelaten met alleen maar weergaloze films. In Paprika valt een experimentele machine waarmee je in dromen in kan breken in verkeerde handen en dokter Atsuko Chiba moet met behulp van haar Droom-Avatar Paprika door droom en realiteit speuren om te voorkomen dat de wereld naar de vinkentering gaat. Als je denkt: “Hmmm… dit klinkt wel heel erg als Inception, Luuk…” dan bij deze een pluim voor waar je hem ook wil laten, maar aangezien Paprika vier jaar eerder uitkwam, kan ik je aanraden om Nolans film links te laten liggen en je te goed te doen aan deze veel meer speelse, gelaagde en fantasievolle originele versie.

Wizards (Ralph Bakshi, 1977)

Dit post-apocalyptische science-fantasy vehikel heeft een fantastisch, van de pot gerukt uitgangspunt: twee miljoen jaar na een alles verwoestende kernoorlog gaan de radioactieve wolken liggen en is de mensheid onder invloed van straling getransformeerd in dwergen, elven en feeën, maar ook in mutanten, goblins en trollen. Een magische tweeling wordt geboren, waarvan Avatar goed is en Blackwolf voor galg en rad opgroeit. Ze vechten om de troon, Avatar verslaat zijn boosaardige broer, die met zijn staart tussen zijn benen vlucht. Jaren later heeft Blackwolf een leger verzameld en weet hij door middel van zijn ultieme wapen de wereld weer te bedreigen: met behulp van een filmprojector die NAZI-PROPAGANDA projecteert, begint hij wederom aan zijn duistere queeste. Wizards is een leipe mengelmoes die nooit helemaal weet te overtuigen, maar altijd werkt als een laatste, zeer vermakelijk symbool van de tijdsgeest van de Amerikaanse Counter-Culture in de ’60’s en ’70’s.

Les Triplettes de Belleville (Sylvain Chomet, 2003)

Als de jonge wees Champion van zijn grootmoeder Madame Souza een driewieler krijgt, is dat het begin van een succesvolle wielercarrière. Als Champion tijdens de Tour de France ontvoerd wordt door de Franse Maffia, moet Madame Souza de hulp inschakelen van het bejaarde muzikale trio Les Triplettes de Belleville. Deze prachtig gestileerde film grossiert in extreme karikaturen en vertelt een complex verhaal zonder dialogen, maar met pantomime en veel muziek. De personages ogen wellicht wat grotesk als je schattige zoogdiertjes verwacht, maar als je eenmaal aan de stijl went, valt de emotionele rijkdom des te meer op.

5 Centimeters per Second (Makoto Shinkai, 2007)

De regisseur die verantwoordelijk is voor het fijne anime-meesterwerk Your Name maakte in 2007 al indruk met dit prachtige drieluik over de eerste liefde, onbereikbaarheid, puberverlangens en kersenbloesems. Je zou bijna denken dat het lage geboortecijfer in Japan misschien wel mede is veroorzaakt doordat romantisch ingestelde otaku niet aan fysieke liefde toekomen omdat ze blijven wegdromen, diepe zuchten slakend, terwijl ze zulke pareltjes aan het kijken zijn in plaats van flink aan de slag gaan met hun Tinder-vinger. Vond je Your Name geweldig, dan is deze titel een regelrechte aanrader.

Allegro Non Troppo (Bruno Bozzetto, 1976)

Nadat Fantasia in de jaren ’60 en ’70 door Disney met veel succes opnieuw uit was gebracht in de bioscopen in de VS, waarbij de film specifiek onder studenten populair werd als een uitgelezen film om lekker op te trippen, kreeg de Italiaanse regisseur Bruno Bozzetto het idee om een parodie op Fantasia te maken genaamd Allegro Non Troppo. Het overkoepelende verhaaltje is een soort slapstick-komedie waar je ogen van gaan rollen, maar de geanimeerde muziekstukken zijn daarentegen afwisselend episch, hartverscheurend, deemoedig en opzwepend. In dat opzicht is Allegro Non Troppo een stevige, hartige tegenhanger van Disneys gepatenteerde suikerzoete emotionele chantage.

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken