Nu aan het lezen:

A League of Their Own

A League of Their Own

Zweet, geschreeuw, gespierde mannenlijven en een hoop testosteron: dat zijn de elementen die ik verwacht in een sportfilm. Het kan echter ook anders. Enter A League of Their Own (1992), een Amerikaans drama dat het waargebeurde verhaal van een volledig vrouwelijke honkbaldivisie vertelt. De divisie ontstaat tijdens de Tweede Wereldoorlog wanneer de mannen naar het front moeten en de honkbalbond besluit dat de sport levend moet worden gehouden. Zoals met zoveel zaken in deze periode, worden vrouwen gevraagd om de positie van de man (tijdelijk) te vervullen.

Het verhaal begint bij een reunië van de vrouwelijke speelsters, die worden bijgezet in de honkbal Hall of Fame. In een flashback naar 1943 volgen we vervolgens de boerenzusjes Dotti en Kit, die weer terug op de boerderij na een lokale wedstrijd in Oregon al koeien-melkend door een typische glibberige scout worden aangesproken. Na een aantal selectiedagen worden de meiden gekozen voor de Rockford Peaches. Hier begint een lange tour langs allerlei stadions door het land om wedstrijden te spelen tegen andere vrouwenteams.

In kittige pastelkleurige jurkjes, ondertussen hun make-up bijwerkend, huppelen de meiden over het veld. Althans, dat zouden de teammanagers graag zien. Er worden alleen knappe vrouwen gescout, en ze moeten allemaal naar een schoonheidsschool om te leren een dame te zijn. In een promo-montage worden de meiden getoond terwijl ze breien en netjes koffie inschenken. Als een bal uit wordt geslagen en een man in het publiek hem vangt, kan hij een kus van een speelster verwachten.

Wanneer de uniforms worden gepresenteerd blijken het ongekend korte jurkjes te zijn. Hier protesteren de meiden tegen, en geven luidkeels aan hier echt niet in te kunnen spelen. Dergelijke kleine momenten van reflectie op de tijdsgeest komen meer voor, bijvoorbeeld wanneer een Afrikaans-Amerikaanse vrouw een uitgerolde bal met veelbetekende blik en strakke worp teruggooit naar een speelster. Deze momenten voelen echter erg geforceerd. Uiteindelijk speelt men wel gewoon in de jurkjes, en verdwijnt de Afrikaans-Amerikaanse vrouw net zo vlot weer van het veld.

A League of Their Own is vooral interessant vanwege haar onderwerp, en natuurlijk vanwege het honkbal. Tussen het reizen door wordt er gewoon goed gespeeld, gebeukt, gegooid, gerend en keihard gevallen. Verder kabbelt de film een beetje voort. Aan het einde wordt nog enigszins gehint naar het naoorlogse dilemma van getraumatiseerde mannen die verwachten weer terug te gaan naar de status quo van voor de oorlog, en vrouwen die ondertussen meer van de wereld hebben gezien. Echter ook hier wordt snel overheen gepoetst. Met een goede cast (Geena Davis, Tom Hanks, Madonna) en een heerlijk jaren negentig sfeertje is A League erg vermakelijk voor de kijker die net even iets anders zoekt dan een testosteron-gevuld sport-epos.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken