Nu aan het lezen:

A Bigger Splash

A Bigger Splash

 

A Bigger Splash (2015)
Regie: Luca Guadagnino
Cast: Tilda Swinton, Ralph Fiennes, Matthias Schoenaerts, Dakota Johnson
Genre: Drama/ thriller
Speelduur: 120 min
Oordeel: ★★★★

David Hockney’s iconische schilderij behoort tot een van mijn favoriete ooit. Het is een exercitie in Californische zonovergoten decadentie; de broeierige kleuren, het zwembad, en de belofte van rijkdom, spanning en ontspanning. Hockney’s schilderij gaat vooral om wat er niet is, en suggereert –faintly- leven rondom de plons. Hoewel er geen mensen te zien zijn, weten we wel dat ze bestaan in Hockney’s universum. De plons geeft ons een idee van eenzaamheid. Er is niemand aanwezig om de plons te aanschouwen, en behalve de palmbomen is er niets dat ons aan de organische structuur van échte natuur doet denken: het is allemaal gefabriceerd.

De film A Bigger Splash bewandelt het omgekeerde pad; hier is zeer duidelijk zichtbaar wat er aan de oppervlakte ligt. Tilda Swinton speelt Marianne Lane, een rockster in de klassieke zin; de Janis Joplinesque armgebaren, extravagante pakken en fans die haar zelfs op het Italiaanse oord herkennen. Haar vriend (Matthias Schoenaerts) is een documentairemaker met een alcoholprobleem. Als de ex-vriend en producer van Marianne (Ralph Fiennes) met zijn 22-jarige dochter op het pittoreske eiland arriveert, beginnen de problemen. De broeierige sfeer, fantastische wijdse beelden van het Italiaanse landschap en de constant bezwete kleding van de cast zorgen bij de kijker voor een gevoel van vakantie. Het eerste uur van de film schudt en verdeelt de kaarten. Harry (Fiennes) kan Marianne niet uit zijn hoofd zetten en dat is te zien; Paul (Schoenaerts) heeft steeds meer moeite met de handtastelijke Harry, maar kropt het allemaal op, terwijl Harry’s dochter (Dakota Johnson) op haar beurt niet kan stoppen met haar benevelende geflirt met Paul. Schoenaerts is een expert geworden in het portretteren van dergelijke types, en de dreiging straalt (net als in Rundskop) van hem af.

a-bigger-splash-swimming-pool-scene

Fiennes heeft zichtbaar plezier in zijn rol, en voegt de nodige komedie toe aan A Bigger Splash. Zijn Harry is deels David Brent (Ricky Gervais uit The Office) en deels cliché platenproducer, incluis de coke, drank en megalomanie. Het verhaal ontvouwt zich zoals verwacht zodra de spanningen, geilheid en jaloezie steeds hoger oplopen. Het plot is dan ook niet de winnaar in A Bigger Splash, dat zijn ontegenzeggelijk Luca Guadagnino’s camera, editing en muziek; alles doet denken aan het werk van Fellini, maar ook de new-wave van Sorrentino, overgoten met de mood en traagheid van Antonioni. A Bigger Splash is tegelijk een ode aan de oude Italiaanse meesters en de nieuwe stroom regisseurs die het hedendaagse niet schuwen, maar de in stijl gedrenkte Italiaanse cinema uit de jaren 50 duidelijk als inspiratie gebruiken.

De emoties waar de hoofdrolspelers doorheen gaan hebben invloed op de beelden en de muziek. De zorgeloosheid van de eerste akte gaat gepaard met de uplifting muziek van vroege Rolling Stones platen, evenals kleurrijke blauwe zwembaden en vochtige festivals in het binnenstadje. Naarmate jaloezie, woede, onzekerheid en nijd de overhand nemen, verhardt ook het pallet van Guadagnino’s kleuren, met als hoogtepunt de stortbui in de laatste scènes, waarna er van alle levendige kleuren niets meer over is dan een grijze waas.

A Bigger Splash is een twee uur durende vakantie, met een groep waar je in eerste instantie graag bij had willen horen, met hun rock & roll, promiscuïteit en zongebruinde lichamen. Maar als de verhoudingen op scherp komen te staan, en er een onvermijdelijke misdaad in het verschiet ligt, is de voyeuristische camera van Guadagnino een veel beter alternatief. Laat de zomer maar beginnen.

A Bigger Splash draait vanaf 7 april in de Nederlandse bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken