Nu aan het lezen:

600 Miles

600 Miles

 

Het kopen van een wapen in de Verenigde Staten is alsof je schoenen aanschaft. Je vraagt er net zo ontspannen om een AK-47 als een paar Nike’s. In plaats van fluorescerende veters kies je een scope als accessoire. De eerste 15 minuten van 600 Miles doen bijna aan als een scène uit Bowling for Columbine. We krijgen een exclusief inkijkje in de werkwijze van Arnulfo (Kristyan Ferrer), een Mexicaanse wapensmokkelaar. Hij stuurt zijn ‘neef’, kruimelcrimineel Carson, met een boodschappenlijstje naar de dichtstbijzijnde wapenhandel. Zonder blikken of blozen bestelt Carson ter plaatse zware wapens en krijgt alles zonder problemen mee. Arnulfo plaatst de wapens vervolgens in verborgen compartimenten in zijn auto en steekt zonder noemenswaardige problemen de grens over.

We zien de jongens langzaam hun strategie verfijnen. Tussendoor krijgen we hints waarom Arnulfo het vak is ingerold. Hij staat onder bescherming van zijn oom, naar wie hij duidelijk opkijkt. De jongen is op zoek naar erkenning. We zien hem een doodshoofd tekenen op zijn bovenarm, terwijl hij dreigende taal uitslaat tegen zijn spiegelbeeld en dan zijn eigen koude lippen kust. Maar Arnulfo is maar een klein radartje in een enorm gecompliceerde machine. Hij verliest de controle over zijn operatie bijna als hij wordt betrapt door federaal agent Hank Harris (Tim Roth). Op het laatste moment springt Carson tussen beide. Hij slaat Harris bewusteloos en laat Arnulfo dan verloren achter. Arnulfo weet niet beter te bedenken dan Harris in zijn auto te leggen en de 600 mijl naar het hoofdkwartier van zijn kartel te reizen.

7

600 Miles begint met een schok, maar het effect ervan ebt helaas snel weg. Het grootste mankement is het middenstuk van de film, waarin Arnulfo en Hank tot elkaar veroordeeld zijn in de auto van de eerste. Er gebeurt daar weinig meer dan een stukje rijden, wildplassen en tussendoor een paar spaarzaam uitgewisselde woorden. Het is een beetje saai. De aankomst op de eindbestemming voelt als een opluchting, hoewel van het gegeven zelf een onheilspellende werking uitgaat. Hank bevindt zich dan namelijk in het hol van de leeuw. De verlossing komt in een plottwist die voelt als een deus ex machina. Vanaf dat punt glijdt de film af tot een onbevredigend einde. Terwijl we de aftiteling zien, horen we een gesprek tussen een man en zijn vrouw aan de ontbijttafel. Maar als ze uitgesproken zijn, blijft de kijker vragend achter.

Toch laat debuterend regisseur Gabriel Ripstein ook een aantal veelbelovende dingen zien. De manier waarop hij laat zien hoe Arnulfo en Carson te werk gaan, is bijna documentair in zijn precisie. De motivatie van Arnulfo wordt helder in beeld gebracht, mede door goed spel van de acteur. Subtiel is de aandacht voor het thema ‘controle’. Wie Arnulfo’s truck bestuurt, is in controle in de daarop volgende scènes. Maar de film verschiet te vaak van kleur om echt naar meer te smaken. Want is het nu een documentaire, of een roadmovie, of een thriller? Ripstein geeft in interviews aan dat hij het publiek iets te raden wil laten. Hier is het misschien beter toch meer antwoorden te geven.

600 Miles draait vanaf 3 december in Nederland in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken