Nu aan het lezen:

5 curieuze Japanse horror films

5 curieuze Japanse horror films

 

Bij Japanse horror denk je al snel aan films als Ringu (The Ring) of Ju-on (The Grudge). Vooral Ringu uit 1998 staat bekend als grondlegger van de toen nieuwe golf Japanse horror. Trage atmosferische suspense, meisjes in witte jurken, lang zwart haar, liters bloed en taboes die op typische Oosterse wijze doorbroken worden. Ook de extreme gore in films als Ichi the Killer en Audition zijn een terugkerend thema in Japanse horror, en alhoewel er in het westen ook genoeg te beleven valt op het gebied van extreme cinema, is het de vaak typische diepgaande psychologische en existentiële onderlaag of juist de totale gekte in Japanse films die er voor zorgen dat deze uniek in haar soort zijn. Voor Cine.nl ben ik de archieven in gedoken om 5 titels samen te stellen die misschien niet zo’n groot publiek hebben getrokken als klassieker Ringu, maar zeker een impact hebben gehad op het genre en absoluut de moeite waard zijn.

 

1. Kairo (Pulse)

Kairo uit 2001 geregisseerd door Kiyoshi Kurosawa. Regisseur Kurosawa (niet te verwarren met naamgenoot Akira) is misschien wel het meest bekend om zijn film Tokyo Sonata uit 2008, een sociaal drama over een gezin waarvan de kostwinner zijn baan verliest. Mooi, ingetogen en zwaarmoedig. Voor deze film maakte hij voornamelijk horror films met een arthouse randje. Zo ook Kairo, een film waarin we getuige zijn van een wereld waarin enkele personages te maken krijgen met geesten die via internet en andere kanalen proberen te communiceren met de levenden, wat leidt tot een reeks onverklaarbare zelfmoorden en verdwijningen. Wat begint als een typisch horror verhaal met een tech randje, eindigt als een apocalyptische film over eenzaamheid, individualisme en het effect van technologie op ons vermogen om echt in contact te staan met elkaar. Achteraf zijn het dan ook niet de spoken die je de stuipen op het lijf jagen, maar de conclusie die als een mokerslag in slaat. De onderlaag van deze film is duidelijk waar het om gaat. Het is een mysterie, die niet alle antwoorden geeft, maar ruimte laat voor eigen interpretatie. Het camerawerk is duister met mooie composities en een typisch minimalistische soundtrack. Kurosawa’s regie en stijl wordt vaak vergeleken met meesters als Stanley Kubrick en Andrei Tarkosvky. Later is er een totaal overbodige Amerikaanse remake gemaakt (Pulse), die eigenlijk zoals veel remakes de plank volledig mis slaat met meer focus op enge geesten en jump scares in tegenstelling tot de naargeestige sfeer en suspense in Kairo. Een niet te missen meesterwerk in het J-horror genre.

pulse1

 

2. Suicide Club

Suicide Club van regisseur Sion Sono uit 2001 is een film over een zelfmoord trend die voornamelijk de Japanse jeugd in haar greep heeft. De openings scene confronteert de kijker meteen met dit gegeven op een totaal gestoorde ‘Only in Japan’ wijze die ik niet ga verklappen. Het is aan agent Kuroda en zijn collega’s om uit te zoeken of er inderdaad sprake is van een zelfmoord cult of dat er misschien meer achter deze tragische sterfgevallen zit. Zo is er een website waarop de zelfmoorden aangekondigd worden, een j-pop meiden groep genaamd DESSERT die misschien wel op een vage manier betrokken is bij het geheel en een gestoorde gek genaamd Genesis die zichzelf de Charles Manson van het informatie tijdperk noemt en claimt met zijn groep de suicide club te zijn. Naarmate de film vordert wordt het steeds vager en bij de conclusie zal je misschien niet veel wijzer zijn over wat de suicide club is en waar het precies vandaan komt. Wat er echter op de achtergrond speelt, eigenlijk de onderlaag van de film, wordt voldoende uitgewerkt om tot een waardige conclusie te komen. Het thema van deze film is vergelijkbaar met Kairo. Het is een maatschappijkritische film die voornamelijk het gebrek aan connectie en de totale breuk tussen de generaties in Japan aan de kaak stelt. Het is een cult film met hoofdletter C. In tegenstelling tot Kairo is Suicide Club veel uitbundiger, vaak op het satirische en groteske af, en weet zelfs soms te amuseren met wat ongemakkelijke humor. Inktzwart, dat wel. Voor deze film moet je wel beschikken over een sterke maag, het bloed vloeit rijkelijk. Essentieel kijkvoer.

Suicide Circle 7

 

3. Cure

Cure, uit 1998 van regisseur Kiyoshi Kurosawa is eigenlijk niet helemaal een horror film. De film laat zich het beste onderschrijven als filosofische thriller met wat bovennatuurlijke ondertonen. Kaneshi Takabe, een emotioneel teruggetrokken agent met een mentaal instabiele echtgenote onderzoekt een reeks gepleegde moorden. Bij elke moord wordt een X gekerfd in de hals van het slachtoffer, en de dader is telkens iemand anders en altijd terug te vinden op het plaats delict. Echter, geen van de daders hebben een motief en ze kunnen niet uitleggen wat hen tot deze daad bracht. Ze komen uiteindelijk op het spoor van een persoon die blijkbaar contact heeft gehad met de daders. Deze persoon claimt geheugen verlies te hebben en ondervragingen leiden tot dan ook alleen maar tot frustratie bij Agent Kaneshi. Tevens begint hij te twijfelen over zijn eigen geestelijke gezondheid en naarmate de film volgt verergerd dat proces. De film zou je het best kunnen vergelijken met de films van David Fincher en dan met name Seven. Zeer zwaarmoedig en depressief. Deze film zorgde ervoor dat Kiyoshi Kurosawa op de radar kwam in het westen, en het is misschien wel 1 van zijn beste films.

cure

 

4. Marebito

Marebito, een merkwaardige vampieren film van Takashi Shimizu uit 2004. Takashi Shimizu is de regissseur van Ju-on en de Amerikaanse remake The Grudge. Tussen die films in maakt hij deze kleine productie. In Marebito speelt Shinya Tsukamoto (regisseur van cult hit Tetsuo The Iron Man) Masuoka, een rare vogel met een camera die hij altijd bij zich draagt. Als hij op een dag een zelfmoord vastlegt op een metro station wordt hij zo obsessief dat hij wilt weten waarom de dader zo angstig leek en waar die angst dan vandaan kwam. Dit leidt hem tot de ondergrondse tunnels van het metro station waar hij een vastgeketende jongedame tegenkomt. Hij bevrijdt haar en neemt haar mee naar huis. Ze blijkt een vampier te zijn, die zich uitsluitend kan voeden met bloed. Een rare band ontstaat, en als kijker ga je je steeds meer afvragen wat echt is en niet. Masuoka is namelijk lichtelijk labiel te noemen en latere ontwikkelingen zorgen ook veel vragen bij de kijker. Deze staat in de lijst omdat het een totaal andere horror film is dan waar de regisseur normaal gesproken om bekend staat. Ook de filosofie over de onderwereld en vergelijkingen met verhalen van H.P. Lovecraft zorgen voor extra intrige. Een originele variant op de klassieke vampieren film.

screen-shot-2013-10-04-at-12-16-24-am

 

5. Noroi – The curse

Noroi – The Curse van Kôji Shiraishi uit 2005 is een found-footage film. We kennen het onderhand wel, Paranormal Activity, REC, een reeks aan minder geslaagde en zelfs overbodige films en natuurlijk de grondlegger van het subgenre The Blair Witch Project. Het gegeven zorgt voor creatieve moeheid bij de makersEchter, Noroi weet origineel uit de hoek te komen met een verhaal over Masafumi Kobayashi, een vermiste schrijver en documentaire maker op het gebied van paranormale zaken. De film is een collectie van het video materiaal voor een documentarie van Kobayashi waar hij voor zijn verdwijning aan werkte. Op de video zien we dan nog ogenschijnlijk losstaande paranormale zaken, maar al snel stuit hij op het gerucht over een vloek. Dit leidt hem naar het dorpje Shimokage waar het onderzoek volgt. De originaliteit van deze film zit niet direct in het verhaal, alhoewel het vrij diepgaand is. Noroi moet het vooral hebben van zijn enge sfeer, de combinatie van videobeelden, beelden uit archieven en nieuws items die zorgen voor de nodige diepgang. Ook de bizarre ontknoping is het benoemen waard. Ik heb zelden een found-footage film gezien die zo eng is, en qua ‘scares’ zo origineel uit de bocht komt als deze.

noroi the curse

Overigens raad ik aan deze films niet allemaal in 1 ruk te kijken, voor uw eigen geestelijke toestand.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken