Nu aan het lezen:

Cine Shorts: Big Hands

Cine Shorts: Big Hands

Elke donderdag struint de redactie van Cine het internet af, op zoek naar een korte film. Soms van een bekende filmmaker, soms van iemand die meer bekendheid verdient. Wij van Cine zeggen: kijk eens een kortje.

“Zeg Luuk, kun jij misschien Lei Lei ontvangen als hij aankomt op het station? Het is een Chinese gast van 1 meter 60 met een bril en je kunt hem herkennen aan zijn Justin Timberlake-hoedje.” Dit was de boodschap die Dario, mijn mede-granddaddy van het KLIK Amsterdam Animatie Festival op mijn voicemail had achtergelaten op 11 mei in 2010. Lei Lei was een Chinese animator die mijn KLIK-kompanen hadden ontmoet op een animatiefestival in Duitsland waar hij indruk maakte met zijn free-style rap skills. Aangezien hij een Grand Tour van Europa wou doen, werd hij uitgenodigd om langs te komen in Amsterdam. Helaas heerste er toen tevens een griepgolf waardoor ik de mantel van het Amsterdamse gastheerschap oppakte en op CS stond te wachten op één van de twee treinen die onze gast zou hebben kunnen genomen (zijn telefoon was natuurlijk niet compatibel met het Europese netwerk, dus de communicatiemogelijkheden waren schaars). Toen ik na een half uur hoopvol zwaaiend met een bordje met de naam “Lei Lei” toch echt moest constateren dat ik geen korte Chinese animatoren had langs zien lopen, laat staan met een Justin Timberlake-hoedje, moest ik helaas afdruipen. Gelukkig wisten we elkaar de dag era te treffen zodat ik Lei Lei de stad kon laten zien.

Na vragen over het Anne Frank Huis, de verzets-roots van toenmalige KLIK-uitvalbasis Kriterion kwamen we op de Dam, waar Lei Lei wees naar het monument met de vraag: “What’s that?” Ik legde uit dat het een monument was ter herdenking van de Tweede Wereldoorlog, maar bedacht me dat Lei Lei wellicht zou denken dat er niks anders in de geschiedenis had plaatsgevonden dan dat, dus voegde eraan toe dat het eind jaren ’60 een magneet was voor hippies die op de Dam bleven slapen tijdens de zomernachten, waarop Lei Lei me aankeek en vroeg: “What are hippies?”

Opeens besefte ik me dat tijdens de jaren ’60 in China er niet alleen geen hippies waren, maar dat toen China het toneel was van De Grote Sprong Voorwaarts en De Culturele Revolutie. Onder het genot van een broodje shoarma had ik daarna een interessant gesprek met Lei Lei over zijn opvoeding en educatie, zijn animatiefilms, het leven in China en zijn indrukken van Europa. Verrijkt met nieuwe inzichten en observaties zette ik hem ’s nachts af bij zijn hostel.

De Academy of Motion Picture Arts and Sciences kondigde onlangs aan dat ze 928 nieuwe leden heeft uitgenodigd, waarvan een groot deel vrouwelijke makers en waarbij werk is gemaakt van diversiteit. Lei Lei is één van de nieuwe leden en bij deze deel ik graag één van zijn kleurige, hyperactieve, bizarre en fascinerende animatiefilms:

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken