Nu aan het lezen:

Weekendtips van de redactie

Weekendtips van de redactie

Bij Cine vragen we elke vrijdag aan onze redacteuren of ze nog weekendtips hebben. Het kan van alles zijn, van een goed boek of een speciaal event tot een serie die je echt moet zien of een première die dit weekend plaatsvindt.

Reli-horror in de Vondelbunker

Voor het meest recente nummer van het leukste genrefilmtijdschrift van Nederland, Schokkend Nieuws, schreef ik een artikel over relipropagandagenrefilms, een zeer specifiek subgenre van horror- science-fiction- en cultfilms voor en door Evangelische Christenen. Deze weekendtip wordt dus een schaamteloos zelfplugje, want aankomende zondag organiseert Schokkend Nieuws een filmavond in de Vondelbunker in het Vondelpark in Amsterdam. Op het programma een double-bill van twee (nog geheime) relipropagandagenrefilms (mooi galgjewoord), met een korte introductie van ondergetekende, de reli-expert binnen Cine en Schokkend Nieuws. Verwacht onder andere een heerlijk foute gorehorror voor Christenen en een uiterst vermakelijke eindtijdthriller waarvoor een blikje B-sterren is opengetrokken. Zo kun je op de zondagavond toch nog genieten van de stichtelijke boodschap zonder een kerk te hoeven bezoeken en kan ik eindelijk mijn jeugddroom om voorganger te worden vervullen. Zoals het een goede kerkdienst betaamt is de toegang gratis, maar zijn donaties voor de Vondelbunker welkom en delen we gratis Schokkende Nieuwzen uit in plaats van hosties.

Klik hier voor meer informatie. Theodoor Steen

Steve McQueen: End Credits

Dit weekend staat voor mij End Credits op de planning. Een video-installatie van filmmaker Steve McQueen (Hunger, 12 Years a Slave) die momenteel te zien is op het Holland Festival. Op twee grote schermen in een loods worden als een soort eindeloze aftiteling de documenten getoond die door de FBI werden verzameld over Paul Robeson, terwijl de documenten worden opgelezen door acteurs. Robeson was een Afro-Amerikaanse zanger, acteur en activist, die in het vizier van de geheime dienst kwam door zijn felle kritiek op de behandeling van Afro-Amerikanen en zijn banden met de Sovjet-Unie. Als je alle documenten wilt zien langskomen ben je 5,5 uur (!) verder. Afgelopen zondag was ik bij het openbare interview met de in Amsterdam wonende McQueen in de stadsschouwburg, waarin hij vertelde over hoe hij  ’s nachts in zijn keuken op de documenten stuitte en er eindeloos doorheen bleef scrollen, zijn verbijstering over hoe verregaand de documentatie is. Werkelijk alles wat Robeson deed staat beschreven; wat hij at, wat hij droeg, wie hij sprak. En McQueen legde uiteraard de link naar deze tijd, waarin geheime diensten opnieuw steeds meer mogelijkheden krijgen om onze privacy opzij te schuiven in de naam van veiligheid.

De installatie is nog t/m 28 juni te bezoeken in Loods 6 op het Java-eiland. Elise van Dam

Netflix, niet chill!

Ik moet door omstandigheden het rustig aan doen, mag de deur niet uit en mijn maaltijden worden verzorgd, dus het is eindelijk tijd om los te gaan op Netflix! Whoop whoop whoop! Maar het immense aanbod zorgt ook voor de nodige keuzestress: waar moet ik in Xenu’snaam op gaan bingen? Oeh, het tweede seizoen van mijn naamgenoot Luke Cage is uit! Laat ik daar eens beginnen! Maar na twee afleveringen voel ik me weer ondergedompeld in de tegelijkertijd rauwe als warme hoodie in Harlem, en zap ik verder, op zoek naar iets nieuws. Iets dat ik nog moet afkijken misschien? Zowel Happy alsmede Bojack Horseman moet ik nog afkijken, maar dat is niet echt wat nieuws natuurlijk. Dan stuit ik op Aggretsuko: een Japanse anime-serie waarin een bevallige rode panda zich staande probeert te houden in haar suffe, uitzichtloze kantoorbaan met lange werkdagen, aarskussende collega’s en een letterlijk smerig zwijn als een baas. De guilty pleasure die haar op de been houdt in dit helse bestaan? Keiharde Death Metal karaoke natuurlijk! De schattige tekenstijl en de kawaii personages doen vermoeden dat je zoetsappig glucosestroperig vermaak voorgeschoteld krijgt, maar de droogkomische observaties over de kantoorpolitiek en ellebogen op de werkvloer geven het welkome diepgang. En de centrale gimmick is iets waar je mij ’s nachts wakker voor mag maken, zoals je hier onder kan zien. Luuk van Huët

 

 

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken