Nu aan het lezen:

10 films over je soulmate

10 films over je soulmate


Morgen komt On Body and Soul uit: een film over twee mensen die door een unieke gebeurtenis dieper met elkaar in contact komen. Eerder was al het schitterende A Ghost Story te zien over hoe moeilijk het is om los te laten wat je liefhebt. Naar aanleiding van die films en om je in deze koude maanden wat schoonheid en troost te bieden heeft George Vermij een mooi lijstje voor je samengesteld met films over het zoeken, vinden en verliezen van je soulmate.

Letter from an unkown woman (Max Ophüls, 1948)

Wat als de grote liefde van je leven je steeds niet herkent? In Marcel Ophüls’ prachtige Letter from an Unkown Woman zien we de dromerige Lisa (Joan Fontaine) op verschillende momenten in haar leven. Als meisje valt ze op de charmante concertpianist Stefan Brand (Louis Jourdan) die een kamer huurt in het huis van haar ouders in Wenen. Zij kan Brand niet uit haar gedachten bannen en haar leven is voorgoed door hem getekend. Later zal ze hem weer in Wenen ontmoeten, waar ze een korte affaire met hem heeft, maar hij laat haar weer in de steek. Ophüls was een meester in films over de liefde. Zie ook zijn La Ronde (1950) of The Earrings of Madame de…(1953): allemaal films in de fin de siècle-sfeer die hem dierbaar was. Als Duitse jood vluchtte hij in het interbellum naar Frankrijk en later naar Amerika, maar zijn liefde voor het oude Europa keert altijd terug in zijn melancholieke films over verloren liefdes.

The Story of Sin (Walerian Borowczyk, 1975)

We blijven in het fin de siècle met Walerian Borowczyks intense The Story of Sin. In Polen dat nog een deel vormt van het Russische keizerrijk is de jonge Ewa hartstochtelijk verliefd op de oudere Jerzy die in een scheiding zit. Als hij vertrekt uit Polen is haar verlangen zo sterk dat zij hem door Europa achtervolgt, met fatale gevolgen. Borowczyk maakte een naam als surrealistische animator en ging later erotische films maken in Frankrijk. Zijn cinema is een sensueel feest voor het oog, maar laat ook zien hoe pijnlijk onvervuld verlangen kan zijn.

Le Feu Follet (Louis Malle, 1963)

Is dit wel een film over de liefde? Louis Malles sterke portret van een man die besluit om nog een dag door Parijs te trekken voordat hij zelfmoord pleegt gaat natuurlijk vooral over depressie. Maar de hoofdpersoon wordt gedreven door een onmogelijke liefde die hij maar niet kan vergeten. In de straten van Parijs zoekt hij nog naar vrienden die hem kunnen troosten. Maurice Ronet is ijzersterk als hoofdpersoon Alain Leroy en het mooie camerawerk ademt de relaxte en levensechte sfeer uit van de nouvelle vague, al viel Malle niet onder die stroming. Gebaseerd op het boek van Pierre Drieu La Rochelle, dat later door Joachim Trier bewerkt zou worden tot Oslo, 31 August (2011).

Faces (John Cassavetes, 1968)

Als de uitgebluste Richard Frost (John Marley) de jonge Jeannie Rapp (Cassavetes’ muze Gena Rowlands) ontmoet, besluit hij zijn leven om te gooien. Hij realiseert zich dat zijn huwelijk met Maria (Lynn Carlin) onhoudbaar is geworden. De film focust vervolgens op Maria, die in shock verkeert nadat ze hoort dat hij van haar wil scheiden. Maria valt terug op haar vriendinnen en probeert een man te vinden die haar troost kan bieden voor een nacht. Faces is, zoals je kan verwachten van Cassavetes, direct en confronterend en gaat over de kwetsbaarheid van menselijke relaties. De impulsieve daden van de personages worden levensecht gevangen in shots die dicht op de huid zitten. Ze tonen op overtuigende wijze hoe mensen reageren als hun emoties de overhand krijgen.

Bad Timing (Nic Roeg, 1980)

Als je het mij vraagt toch de beste Nic Roeg, en een film die behoort tot mijn persoonlijke favorieten. In de inmiddels bekende fragmentarisch gemonteerde stijl van Roeg zien we de felle relatie tussen de emotioneel onderkoelde psycholoog Alex Linden (Art Garfunkel) en de vurige Milena Flaherty (Theresa Russell) die elkaar in Wenen ontmoeten. Passen ze wel echt bij elkaar of zijn ze door het toeval gedoemd om romantisch verbonden te blijven?

Someone to Love (Henry Jaglom, 1987)

Henry Jaglom is zo’n onbekende regisseur die een bijzonder oeuvre heeft opgebouwd over mensen die zoeken naar de liefde, zoals Can she bake a sherry pie? uit 1983 (met overigens een kleine rol van Larry David). Someone to love is wat experimenteler opgebouwd, en heeft de laatste rol van Orson Welles, die als een grijze eminentie alles gadeslaat. Jaglom speelt iemand die lijkt op zichzelf: een acteur en regisseur met wisselende relaties. Hij nodigt vrienden en bekenden, die zich tijdens Valentijnsdag alleen voelen, uit om naar een oud theater te komen. Daar heeft hij het met ze over de liefde en wat mensen zoeken in een relatie. Fascinerend om nu te zien, vooral wegens de impact van vroegere feministische golven op hoe vrouwen tegen relaties en mannen aankijken.

Les Rendez-vouz de Paris (Eric Rohmer, 1995)

Als er één regisseur is die weet hoe romantische twijfel in beeld moet worden gebracht dan is het wel de weergaloze Eric Rohmer. Keer op keer maakt hij films over personages die twijfelen over hun liefde. Houdt zij wel van mij? Wat betekent die blik van hem? Zal ik haar benaderen of wacht ik het af? Ik zou hier wel meerdere films kunnen plaatsen van deze bescheiden Franse meester. Toch heb ik gekozen voor Les Rendez-vouz de Paris waarin je als kijker wordt beloond met maar liefst drie verhalen die allen de Rohmer-touch hebben. Mijn favoriet is de laatste, over een schilder die in het Picasso-museum hopeloos valt op een vrouw die dromerig staart naar een schilderij. Het moet gezegd worden dat Rohmer de grote invloed was van Richard Linklater en zijn Before-films.

Une liaison pornographique (Frédéric Fonteyne, 1999)

In een interview vertellen een man en een vrouw los van elkaar waarom ze een contactadvertentie hebben geplaats waarin ze iemand zoeken om anoniem mee te vrijen. Voor Nathalie Baye is het een eenvoudige manier om seksueel contact te zoeken zonder bijkomende verplichtingen. Zo spreekt ze af met Sergi López in een café. De eerste ontmoeting is wat onwennig, maar ze huren een hotelkamer. Vervolgens zien we het paar op andere afspraakjes waarin ze zich steeds meer emotioneel blootstellen aan elkaar. Van seks is het maar een kleine stap naar een diepere intimiteit. Frédéric Fonteynes ingetogen en doortastende film laat zien dat het moeilijk is om gevoelens los te laten als je alleen maar wil richten op fysiek genot.

The Secret life of words (Isabel Coixet, 2005)

De Spaanse Isabel Coixet maakt wel vaker films over de liefde. Er is het charmante maar verouderde Things I Never Told You (1996) met Lili Taylor en Andrew McCarthy. Beter werk maakte zij met Sarah Polley. My life without me (2003) bevat een mooie, intense scène waarin de actrice haar gevoelens voor Mark Ruffalo niet meer kan bedwingen. The Secret Life of Words is in dat opzicht haar meest ambitieuze film over liefde met zijn focus op verschillende personages die allen op verschillende manieren vast lijken te zitten op een boorplatform. Sarah Polley speelt een zwijgzame verpleegster die met haar komst iedereen tot denken aanzet. Zij verzorgt een door schuld gekwelde zeeman, gespeeld door Tim Robbins, terwijl ze langzaam dichter tot elkaar komen.

Take this waltz (Sarah Polley, 2011)

De invloed van Coixet zie je ook terug in de films die actrice Sarah Polley is gaan maken. Er is de zeer persoonlijke en hartverscheurende docu Stories we tell (2012), over het liefdesleven van haar moeder. In speelfilm Take This Waltz draait het om Margot (een ongemakkelijke Michelle Williams). In een vliegtuig leert ze Daniel kennen, die bij haar in de buurt blijkt te wonen. Dat ze iets voor hem voelt blijkt uit subtiele details, maar zij is al getrouwd met Lou (een sympathieke Seth Rogen die bezig is met een kookboek over kip). Margot kan haar gevoelens echter niet loslaten en zoekt contact met Daniel. Polleys film is een herkenbaar portret van een verliefde persoon en probeert ook te doorgronden waarom we vallen op iemand. Is het dat Margot haar leven met de aardige Lou te saai vindt? En is Daniel wel de ware of is Margot alleen verliefd op verliefdheid? Een mooie film voorzien van een net zo mooie soundtrack met liedjes van Feist en Leonard Cohen.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken